Opis szczególnej, religijnej obrzędowości europejskiej związanej z symboliką krzyża i umierającego Boga-Człowieka na podstawie odtwarzanego w najdrobiejszych szczególach rytaułu Męki Pańskiej w jednej z górskich greckich wiosek. Książka w znakomitym tłumaczeniu Jadwigi Dacewicz nagrodzonej przez Pen-Club za przekłady z literatury pięknej.

Zbiór dialogów Platona, których głównym bohaterem jest Sokrates: Fajdros, Uczta, Menon, Eutyfron, Obrona Sokratesa, Kriton, Fedon, Timaios, Kritias.

Opracowanie o charakterze syntetyczno-podręcznikowym, obszerny zarys dziejów literatury i piśmiennictwa greckiego okresu bizantyńskiego zamkniętego w latach 527-1453. Rozmiar pracy pozwolił na przedstawienie stanowiska autora wobec przezentowanej problematyki i naszkicowanie dynamicznego obrazu literatury greckiej doby bizantyńskiej. Dlatego też praca wybiega poza ramy chronologiczne zakreślone powyżej i cofa się do okresy późnego antyku hellenistyczno-rzymskiego, bądź zapuszcza się do najstarszej warstwy literatury nowogreckiej schyłku XVI stulecia rozpatrując literaturę bizantyńską jako jeden ciąg literatury greckiej żywej do dnia dzisiejszego.

Apologia i pisma zawarte w tym zbiorze są pierwszym pełnym tłumaczeniem na język polski dzieł Atenagrosa z Aten, greckiego teologa i apolegoty z II wieku. Filozof broni chrzescijan przezd ówczesnymi zarzutami - np. o ateizm - wykazuje moralną konieczność zmarwychwstania, za pomocą logicznych i racjonalnych argumentów stara się udowodnić istnienie Boga.